John Williams

Williams werd geboren in Flushing, Queens in New York op 8 februari 1932. Hij was de oudste zoon uit het gezin van Esther en Johnny Williams. Zijn vader, een jazzdrummer, was een van de oorspronkelijke leden van het Raymond Scott Quintet en was later percussionist in het CBS Radio Orchestra en in het NBC’s Your Hit Parade. Muziek speelde dus al van jongsaf aan een belangrijke rol in de jeugdjaren van John, zijn broers Jerry en Don en zijn zus Joan. Vanaf zijn zevende jaar leerde hij al piano spelen; later ook trombone, trompet en klarinet.
In 1948 verhuisde het gezin naar Los Angeles, waar zijn vader freelancer was bij vele filmstudio-orkesten. Nadat Williams in 1950 afgestudeerd was aan de North Hollywood High School, waar hij muziekstukjes arrangeerde en componeerde voor het schoolorkest, volgde hij cursussen piano en compositie aan de UCLA en privélessen bij pianist-arrangeur Bobby van Eps. Het stond al vast dat hij als oudste zoon uit het gezin dezelfde weg als zijn vader zou inslaan en muzikant zou worden. Williams koos voor zijn favoriete instrument en werd pianist. Hij componeerde zijn eerste serieuze werk, een pianosonate, als negentienjarige student.
Nadat hij in 1951 werd opgeroepen voor militaire dienst, ging hij voor drie jaar naar de United States Air Force, waar hij voor het luchtmachtorkest dirigeerde en arrangeerde. Na zijn ontslag in 1954 keerde hij voor studies terug naar New York en bracht hij een jaar door aan de befaamde Juilliard School als pianostudent bij Rosina Lhevinne. Om aan de kost te komen, werkte hij ‘s avonds als pianist in jazzclubs. Na dat jaar keerde hij terug naar zijn familie in Los Angeles.
In 1957 werd hij in dienst genomen door Colombia Pictures, één van de grote filmmaatschappijen, en kwam onder de leiding van dirigent Morris Stoloff. Zo kwam hij terecht in Stoloffs Pictures Orchestra, waar zijn vader tevens lid van was. Ondertussen was hij ook nog begeleider van zanger Vic Damone.

Het begin

Met de tv-film Because They’re Young zette hij zijn eerste stappen in televisie- en filmland. Hij werd gevraagd voor allerhande tv-shows en hoewel hij aanvankelijk van plan was geweest pianist te worden, koos Williams er, aangemoedigd door familie en vrienden, voor zijn brood te verdienen met het componeren voor televisie. Hij verzorgde episodes in drama’s zoals Mod Squad, westerns zoals Wagon Train en bekende komische series als Gilligan’s Island en Bachelor Father. Maar met de serie Checkmate in 1960 begon Williams echt van zich te laten horen; het was zijn eerste score die commercieel bedoeld was.

In 1962 deed hij zijn eerste film voor het witte doek: Diamond Head. Daarna werkte hij mee aan de serie Kraft Suspense Theater. Begin jaren ’60 bewees hij een talentvol componist te zijn en verzorgde melodrama’s (The Secret Ways), westerns (The Rare Breed), thrillers (Daddy’s Gone-A Hunting), oorlogsfilms (None but the Brave), maar meestal komedies zoals Bachelor Flat, Gidget Goes to Rome, John Goldfarb Please Come Home, How To Steal A Million en de Dick van Dyke-film Fitzwilly. Hij werd ook gehuurd door Irwin Allen om tv-series te voorzien van muziek, zoals Lost In Space, Time Tunnel en Valley of the Giants.
In 1968 componeerde hij als eerbetoon aan Aaron Copland, een pionier in de Amerikaanse muziek én goede vriend van Williams, de score voor The Reivers. Terwijl hij scores bleef afleveren, ontstond er een goede band tussen Williams en Allen met als resultaat een reeks scores voor rampenfilms zoals The Poseidon Adventure (1972), The Towering Inferno (1974) en Earthquake (1974). Verder schreef hij in de jaren ’70 nog onder andere voor de John Wayne-film The Cowboys (1972), voor Robert Altmans Images (1972), verder nog oa. The Paper Chase (1973), The Long Goodbye (1973), Cinderella Liberty (1973) en Conrack (1974).

Steven Spielberg

In 1974 werd John Williams benaderd door de nog jonge regisseur Steven Spielberg, die, naar aanleiding van de score voor The Reivers, aan Williams vroeg of hij zijn debuutfilm wou voorzien van muziek. Williams stemde in en dit was, zonder dat ze het zelf wisten, het begin van een lange samenwerking, één van de langste in de geschiedenis van de film. Williams heeft sindsdien op één na (The Color Purple) alle films van Spielberg van muziek voorzien. Hun samenwerking begon in 1974 met The Sugarland Express (met medewerking van Toots Thielemans), in 1975 volgde Jaws. Deze bombardeerde John Williams meteen tot de beste van alle filmcomponisten. Onmiddellijk na Jaws componeerde hij de muziek voor The Eiger Sanction (1975), Midway (1976), The Missouri Breaks, Family Plot, Black Sunday (1977) en vele anderen.

Star Wars

Dirigent van de Boston Pops

Na het overlijden van Arthur Fielder (1979), dirigent van de Boston Pops Orchestra, kwam het “Committee for the future of the Pops” samen om een nieuwe dirigent te zoeken die kon verderbouwen op de Fielder-traditie en die het beroemdste symfonische orkest van de Verenigde Staten kon leiden. In de zomer van 1979 had men het aantal kanshebbers al verminderd tot vijf: de assistent-dirigent van de Pops, Harry Ellis Dickson, de dirigent van het Cincinnati Orchestra, Erich Kunzel, de orkestleider en tv-persoonlijkheid Mitch Miller, de dirigent van de symfonie van Flint, Michigan, John Covelli en John Williams. Op 10 januari 1980 verklaarde het Symphony Management dat het een driejarig contract had gesloten met John Williams, die zo de negentiende dirigent werd van de Boston Pops. Alhoewel Arthur Fielder een autoriteit was, werd Williams na zijn concert met de Pops op 22 januari 1980 zowel door publiek als door de critici met enthousiasme onthaald. John Rockwell van de New York Times, die vele mensen met zijn kritiek neerhaalde, schreef: The crisply efficiënt performances he elicited from the orchestra suggested that the Pops chose wisely.
De jaren ’80 begonnen allerminst rustig: eerst de bekende score voor de Indiana Jones-film Raiders of the Lost Ark (1981), dan de Oscarwinnende score voor Spielbergs kaskraker E.T. the Extra-Terrestrial (1982). Verder waren er ook nog de scores voor de Star Wars-sequels The Empire Strikes Back (1980) en Return of the Jedi (1983), de scores voor Indiana Jones and the Temple of Doom (1984), The River (1984), The Accidental Tourist (1988), Always (1989), Presumed Innocent (1990), Home Alone (1990), Hook (1990), JFK (1991) en Far and Away (1992). Verder componeerde hij nog de muziek voor Jurassic Park en Schindler’s List (1993).

Pensioen

Toen Williams in 1980 aangesteld werd als dirigent van het Boston Pops Orchestra, betrof het aanvankelijk een driejarig contact, maar het werd telkens verlengd. Hij was gedurende twaalf jaar dirigent, tot hij in 1993, op zijn 61^e, met pensioen ging. Maar met pensioen gaan betekende voor Williams niet stoppen met werken en hij bleef componeren: onder andere voor Sydney Pollacks Sabrina (1995), Barry Levinsons Sleepers (1996), The Lost World: Jurassic Park (1997), Spielbergs vervolg op het recordverbrijzelende Jurassic Park, Jean-Jacques Annauds Seven Years in Tibet (1997), Steven Spielbergs werk over de negerslaverij Amistad(1997) en Saving Private Ryan (1998). Ook de nieuwe Star Wars films The Phantom Menace, Attack of the Clones en Revenge of the Sith (1999-2005) en recentelijk Memoirs of a Geisha en Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull werden door hem van muziek voorzien. Williams overwoog in 2010 de muziek voor de verfilming van het tweede deel van Harry Potter en de Relieken van de Dood te componeren.

Persoonlijk

Zijn echtgenote, met wie hij al negentien jaar getrouwd was, stierf in 1974 aan hersenbloedingen. Williams trouwde een tweede maal op 9 juni 1980 in King’s Chapel House in Boston met Samantha Winslow, een fotografe en binnenhuisarchitecte die hij in Hollywood al vijf jaar kende. Hoewel hij in Boston woont, houdt hij de banden met Los Angeles strak door zijn interesse in filmmuziek en omdat zijn familie er woont. Zijn zoons Joseph en Mark hebben er hun muzikale carrières.
Zoon Joseph was zanger van de groep Toto, waarin hij onder andere de hit Stop loving you zong. Samen met Mark schreef hij het nummer Home of the brave. Zijn dochter Jennifer heeft een dokterspraktijk en zijn gepensioneerde ouders wonen nog steeds in Los Angeles. Nu hij met pensioen is, legt hij zich toe op zijn hobby’s (golf, tennis, kamermuziek maken met vrienden), maar blijft ondanks alles werken.

Prijzen en nominaties

Academy Award nominaties

• 1967: Valley Of The Dolls
• 1970: Goodbeye Mr. Chips
• 1971: Fiddler On The Roof (Gewonnen)
• 1972: Images
• 1972: The Poseidon Adventure
• 1973: Cinderella Liberty
• 1973: The Adventures Of Tom Sawyer
• 1974: The Towering Inferno
• 1975: Jaws (Gewonnen)
• 1978: Close Enkounters Of The 3rd Kind
• 1977: Star Wars (Gewonnen)
• 1978: Superman
• 1980: Star Wars: Episode V
• 1981: Raiders Of The Lost Ark
• 1982: E.T. (Gewonnen)
• 1982: Yes, Giorgio
• 1983: Star Wars: Episode VI
• 1984: Indiana Jones And The Temple Of Doom
• 1987: Empire Of The Sun
• 1987: The Witches Of Eastwick
• 1988: The Accidental Tourist
• 1989: Born On The Fourth Of July
• 1989: Indiana Jones And The Last Crusade
• 1990: Home Alone
• 1991: Hook
• 1991: JFK
• 1994: Schindler’s List (Gewonnen)
• 1995: Sabrina
• 1995: Nixon
• 1996: Sleepers
• 1997: Seven Years In Tibet
• 1998: Amistad
• 1998: Saving Private Ryan
• 1999: Angela’s Ashes
• 2000: The Patriot
• 2001: Artificial Intelligence
• 2001: Harry Potter And The Sorcerers Stone
• 2002: Harry Potter And The Chamber Of Secrets
• 2002: Catch Me If You Can
• 2004: Harry Potter And The Prisoner Of Azkaban
• 2006: Memoirs Of A Geisha
• 2006: Munich

Filmografie

Tussen 1959 en 1969

• Daddy-O, 1959
• Gidget, 1959
• Because They’re Young, 1960
• I Passed for White, 1960
• Bachelor Flat, 1961
• The Secret Ways, 1961
• Diamond Head, 1962
• Gidget Goes to Rome, 1963
• The Killers, 1964
• John Goldfarb, please come Home, 1964
• Non but the Brave, 1965
• How to Steal a Million, 1966
• Not With my Wife You Don’t!, 1966
• Penelope, 1966
• The Plainsman, 1966
• Fitzwilly, 1967
• Valley of the Dolls, 1967 (On)
• Sergeant Ryker, 1968
• Heidi, 1968
• Daddy’s Gone A-Hunting, 1969
• The Reivers, 1969 (On)

Tussen 1970 en 1979

• Goodbye, Mr. Chips, 1970 (On)
• Story of a Woman, 1970
• Fiddler on the Roof, 1971 (O)
• Jane Eyre, 1971
• The Cowboys, 1972
• Images, 1972 (On)
• Pete ‘n’ Tillie, 1972
• The Poseidon Adventure, 1972 (On)
• Cinderella Liberty, 1973 (2 On)
• The Long Good-bye, 1973
• The Man who Loved Cat Dancing, 1973
• The Adventures of Tom Sawyer, 1973 (On)
• The Paper Chase, 1973
• Conrack, 1974
• The Sugarland Express, 1974
• Earthquake, 1974
• The Towering Inferno, 1974, suite (On)
• Jaws, 1975 (O)
• The Eiger Sanction, 1976
• Family Plot, 1976
• Midway, 1976
• The Missouri Breaks, 1976
• Black Sunday, 1977
• Close Encounters of the 3rd Kind, 1977 (On)
• Star Wars, 1977 (O)
• Jaws 2, 1978
• The Fury, 1978
• Superman, 1978 (On)
• The Deerhunter, 1978
• Dracula, 1979

Tussen 1980 en 1989

• Airplane, 1980
• 1941, 1980
• Star Wars: Episode V: The Empire Strikes Back, 1980 (On)
• Superman II, 1980
• Heartbeeps, 1981
• Raiders of the Lost Ark, 1981 (On)
• Mon-signor, 1982
• E.T., 1982 (O)
• Yes, Giorgio, 1982 (On)
• Beyond the Limit, 1983
• The Big Chill, 1983
• Jaws 3-D, 1983
• Superman III, 1983
• Star Wars: Episode VI: Return of the Jedi, 1983 (On)
• Best Defence, 1984
• The River, 1984 (On)
• Terror in the Aisles, 1984
• Top Secret!, 1984
• Indiana Jones and the Temple of Doom, 1984 (On)
• Emma’s War, 1985
• Ferris Bueller’s Day Off, 1986
• Space Camp, 1986
• Empire of the Sun, 1987 (On)
• Jaws: The Revenge, 1987
• Superman IV: The Quest for Peace, 1987
• The Witches of Eastwick, 1987 (On)
• The Accidental Tourist, 1988 (On)
• Always, 1989
• Born on the 4th of July, 1989 (On)
• Indiana Jones and the Last Crusade, 1989 (On)

Tussen 1990 en 1999

• Home Alone, 1990 (2 On)
• Presumed Innocent, 1990
• Stanley & Iris, 1990
• Hook, 1991 (On)
• JFK, 1991 (On)
• Far and Away, 1992
• Home Alone 2: Lost in New York, 1992
• Jurassic Park, 1993
• Schindler’s List, 1994 (O)
• Sabrina, 1995 (2 On)
• Nixon, 1995 (On)
• Sleepers, 1996 (On)
• Rosewood, 1997
• The Lost World: Jurassic Park, 1997
• Seven Years in Tibet, 1997 (On)
• Amistad, 1998 (On)
• Saving Private Ryan, 1998 (On)
• Stepmom, 1999
• Star Wars: Episode I: The Phantom Menace, 1999
• Angela’s Ashes, 1999 (On)

Vanaf 2000

• The Patriot, 2000 (On)
• A.I., 2001 (On)
• Harry Potter en de Steen der Wijzen (soundtrack) (zie ook: artikel over de film) 2001 (On)
• Star Wars: Episode II: Attack of the Clones, 2002
• Minority Report, 2002
• Harry Potter en de Geheime Kamer (soundtrack) (zie ook: artikel over de film) 2002
• Catch Me If You Can, 2002 (On)
• Harry Potter en de Gevangene van Azkaban (soundtrack) (zie ook: artikel over de film) 2004 (On)
• The Terminal, 2004
• Star Wars: Episode III: Revenge of the Sith, 2005
• War of the Worlds, 2005
• Harry Potter en de Vuurbeker (soundtrack) (thema Hedwig’s Theme) (zie ook: artikel over de film) 2005
• Memoirs of a Geisha, 2006 (On)
• Munich, 2006 (On)
• Harry Potter en de Orde van de Feniks (soundtrack) (thema Hedwig’s Theme) (zie ook: artikel over de film) 2007
• Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull, 2008
• Harry Potter en de Halfbloed Prins (soundtrack) (thema Hedwig’s Theme) (zie ook: artikel over de film) 2008
• Interstellar, 2009
• Lincoln, 2010
• Harry Potter en de Relieken des Doods (soundtrack) (Thema Hedwig’s Theme) December 2010

De informatie gebruikt in dit artikel komt rechtstreeks van Wikipedia.